کاشی های فاخر زندگیمان را مراقبت کنیم و قدرشان را بدانیم .
کاشی های فاخر زندگیمان را مراقبت کنیم و قدرشان را بدانیم .
کاشی فاخر:
در دنیای رو به رشد و توسعه امروزی که تقریبا میتوان گفت هر لحظه دنیا در حال تغییر و تحول است، آنچه که از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است، حفظ و نگهداری خاطرات و نشانه های ایام قدیم است، زیرا که این سرعت بی حدو حصر تغییر دنیا باعث فراموشی زود هنگام ما خواهد شد اگر چه امروزه ابزار و لوازم ثبت و ضبط حوادث و رویدادها و خاطرات بسیار زیادتر و متنوع تر شده اند اما علاقمندی به اینکار متاسفانه بدلیل همان سرعت تغییر بسیار کم شده، مثلا دیگر ما عکس هایمان را ظاهر نمیکنیم ،دیگر آلبوم کاغذی نداریم که هر چند وقت یکبار به آن سری بزنیم و یادی از گذشته کنیم چون همه چیزمان دیجیتال شده و بی نهایت عکس میگیریم ولی در این حجم انبوه هرگز فرصت برگشت به آنها را پیدا نمیکنیم خواسته یا نا خواسته بطور ناگهانی با یک ویروس یا با یک کلیک ناقابل همه آنها حذف میشوند و از حافظه دستگاه و از ذهن ما، همزمان پاک خواهند شد.
متاسفانه این فراموشی را هم شامل انسانهای پیرامون خود نیز کرده ایم، دیگر منزل پدر و مادر نمیرویم ،وقت نداریم ،درگیر کار و زندگی هستیم بله بهانه های خوبی هم هست و به نظر می رسد که واقعا آنها را نیز پاک کرده ایم، آن خانه آن آدم ها و تمام لحظات خوش قدیم را در حالیکه هنوز زنده اند و نفس میکشند. ولی افسوس که ما در ذهن خود به خاکشان سپرده ایم .زودتر از رفتنشان حتی قبل از اینکه آنها را از دست بدهیم.
ما به گذشته چند هزار ساله خود افتخار میکنیم به دیار کهنه خود عشق می ورزیم ،از کیان وکشور خود به عنوان تمدنی بزرگ و قدیمی به نیکی یاد میکنیم ،اما یادمان رفته که اطراف ما در همین نزدیکی انسان هایی هستند که آنها هم قدیمی شده اند ولی یادی از آنها نمیکنیم . پدر،مادر،بستگان ،همسایگان ،معلمان ،همکلاسان،اساتید،کاسبان قدیمی محله و بازار ،هنرمندان همین کوی و برزن ،نام آوران شهر و کشور و... دهها نفر دیگر که تنها شاید با از دست دادنشان، بار سنگین نبودنشان را کمی حس کنیم، تازه اگر از خوابی که رفته ایم ،بخواهیم بیدار شویم.
این پایه های اصلی خانواده و جامعه که عمری را هر یک به نوعی در رشد و تعالی ما صرف کرده اند هچون پی ها و ستونهای خانه های قدیمی رها کرده ایم که در دستخوش طوفان حوادث روبه زوال و نابودی بروند و ما همچنان بی اعتنا به آنها و گذشته خود هستیم. در دنیایی که علیرغم تغییر و تحول آنی ،هنوز بسیاری از کشور به دنبال تاریخ سازی برای احراز هویت خود هستند و ما اینگونه هویت نزدیک خود را رها کرده ایم.
قدیمی های هر فامیل یا هر محله یا هر شهر انگار که شالوده ساختمانی هستند که ما در آن ، ما شده ایم، نمیدانیم تصور نداشتن سرپناه چقدر تلخ و سخت است اینها سر پناه و مامن امن ما بوده و هستند، این عزیزان هچون همان خانه کاهگلی قدیمی با ابزار گچی و گچبری های بدیع و تزئینات استاد کاران ماهر می مانند به همان اندازه چشم نواز ، بدیع و زیبا .
اینان کاشی های فاخر زندگی اند، همان کاشی هایی که استادکاران با مهارت آمیخته به طنازی خاصی تک تک شان را هنرمندانه در معماری کهن ما نشانده اند.
قدر این کاشی های فاخر را بدانیم،دیگر پیدا کردن این مفاخر برای ما غیر ممکن است،حتی ما خودمان هم جانشین شایسته ای برای آنها نخواهیم بود که تکرار شدنی نیستند.
ما با خود بنا نهاده ایم که علاوه بر حفظ معماری سنتی،هویت معنوی قدیم خود را نیز پاس داشته و نگهداری کنیم. شما هم به کاشی های فاخر زندگیتان فکر کنید، تا فرصت هست به مرمت جسم و جانشان برسید و احیاشان کنید .